Çaresiz kalmak nasıl bir duygu lan acaba diye düşünüyorum bazen.Çünkü gerçekten çok karşılaşmadım öyle bir durumla.Hep kaçtım,uzaklaştım,siktir ettim.Belki de çaresiz kalmaktansa onsuz kalmayı tercih ettim.Bencildim, hep öyle oldum ve öyle devam ediyor belki ama ben değer verdiğimde işlerin sarpa sardığını fark ettim.Ve bundan kaçmanın çok zor olduğunu.
“
| — | Argo Fordcu |
Sınavlar bitti!” diye haykırmak isteyenler birleşse yemin ediyorum ne Amerika ne İsrail ne de Çin, en büyük güç biz oluruz.
“
| — | (via mosmorcivert) |
Onsuz geçen sabahlardan kesitler..
Odamın kalın perdesinin ardından süzülen güneş, beni uyandırmaya yetti. Yeni bir güne, sensiz bir güne daha uyandım. Çantamı sırtıma taktım ve kapıyı vurarak çıktım. O kadar hızlı çıkmıştım ki evden, bağcıklarımı bağlayamadım bile. Güneşin ısıtmaya başladığı o boş sokaklarda koşmaya başladım hızlıca.
Çünkü sensiz geçecek bir gün daha vardı ve bugün hızlı geçmeliydi..
Ölene kadar yanımda kalmak zorunda değilsin.
Sadece;
İzlemediğim filmleri benimle izleyecek.
Dinlemediğim şarkıları benimle dinleyecek.
Merak ettiğim şehirleri benimle gezecek.
Tatlarına bakmayı planladığım yemekleri benimle yiyecek.
Gitmek istediğim konserlerde benimle beraber deli gibi şarkı söyleyecek.
Bilmediğim her şeyi öğrenirken çocuk gibi seninle tartışacak.
Yüzmeyi öğrenip, onunla yetinmeyip beraber dalacak.
Koca bir kütüphane yapana kadar olan kitapları okuyacak.
Saçlarımı uzatmaktan vazgeçene kadar onları kurutacak.
Kabuslar görmeden uyumaya alışacak kadar kalsan yeterli.
Hadi daha fazla geç kalma bak yapacak çok şeyimiz var, seni bekliyorum.
Anonim
